bandage

Bandaż (fr. bandage) - płat bądź wstęga gazy, płótna, muślinu bądź innej tkaniny; stosowany do mocowania opatrunków. W sprzedaży występuje najczęściej w postaci rolek taśmy.Bandaż gipsowy - stosowany do unieruchomienia złamanej kończyny; po zwilżeniu, nałożony na złamaną kość (i na sąsiednie stawy), tworzy twardą skorupę.Bandaż elastyczny - wykonany z elastycznej tkaniny; stosowany dla powstrzymania krwawienia (zob. opaska uciskowa); używany także w przypadku złamania żeber, do unieruchomienia złamań i innych urazów narządów ruchu. Uwaga: Pozostawienie w trakcie snu bandaża elastycznego na ciele przy dużym nacisku może spowodować zagrożenie dla krążenia.Opaski kohezyjne - bandaże elastyczne przywierające same do siebie (nie ma w nich potrzeby stosowania zapinek); używane są głównie przez sportowców do stabilizacji stawów. Mają wiele zalet, zasadniczą wadą jest jednak cena i dostępność. W Starożytnym Egipcie bandaże wykorzystywano w procesie mumifikacji (owijano w nie zakonserwowane już zwłoki - mumie).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

نوار زخم بندى ،با نوار بستن
ورزش : نوار دور پاى زخم اسب
علوم نظامى : نواربندى کردن
 کلمات مرتبط(1) 

کلمات مرتبط(bandage):



بازگشت به واژه bandage


roller bandage 

barut, perban, membebat, membebati, balut, bebat

(แบน'ดิจฺ) {bandaged,bandaging,bandages} n. แถบผ้าพันแผล,ผ้าพันแผล,สิ่งผูกมัด vt.,vi. พันหรือติดด้วยผ้าหรือแถบพันแผล คำศัพท์ย่อย: bandager n. คำที่มีความหมายเหมือนกัน: strip

bandaż; bandażować, opatrywać