Ballada - epicko-liryczno-dramatyczna opowieść, opisująca niezwykłe wydarzenia. Łączy w sobie cechy
liryki ,
epiki i
dramatu. Jest gatunkiem
synkretycznym. Jej nazwa pochodzi od włoskiego ballare (tańczyć), co wskazuje na włosko-prowansalskie początki. Romantyczna ballada nawiązuje jednak do ludowych pieśni, które między
XII a
XIV w. pojawiły się w
Danii i
Szkocji. Pod koniec
XVIII w. odkryli je miłośnicy
folkloru. Wkrótce ballada stała się ulubionym gatunkiem poetów. Jej forma romantyczna wyróżnia się śpiewnością wiersza, nastrojowością, tajemniczością niejasno zarysowanych zdarzeń z interwencją złowrogich sił nadzmysłowych. Uwydatnieniu sensacyjności sprzyja konstrukcja
narratora, zdziwionego światem, który przedstawia.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
A ballada (nemzetközi szó, végso eredete a
provanszál balada „tánc”, a balar „táncolni” nonemu múlt ideju melléknévi igeneve) több jelentésben használatos: egyrészt a
dal egy sajátos formája, illetve az ebbol kialakult
zenei mufaj, másrészt a népköltészetben és a
szépirodalomban az
epikának egy lírai jegyeket is mutató költoi
mufaja. Ez utóbbi jellemzoi gyakran az epikus irodalom más mufajaiban is megjelennek, prózai muvekben is. Így pl.
kisregények, elbeszélések esetében is beszélünk balladai (balladisztikus) stílusról.
További információt lásd Wikipedia.org...