A ballad is a form of verse, often a narrative set to music. Ballads were particularly characteristic of the popular poetry and song of the British Isles from the later medieval period until the 19th century and used extensively across Europe and later the Americas, Australia and North Africa. Many ballads were written and sold as single sheet broadsides. The form was often used by poets and composers from the 18th century onwards to produce lyrical ballads. In the later 19th century it took on the meaning of a slow form of popular love song and the term is now often used as synonymous with any love song, particularly the pop or rock power ballad.

Das Wort Ballade leitet sich her aus der okzitanischen Sprache der südfranzösischen mittelalterlichen Trobadordichtung und bezeichnet ursprünglich eine Gattung des Tanzliedes.

Initialement, la ballade est une forme fixe du lyrisme courtois de la fin du Moyen Âge ; le terme a connu un renouveau au , notamment grâce au mouvement du romantisme ; il est encore utilisé aujourd'hui sous sa forme initiale,comme dans l'oeuvre de Jean Chollet, et non pas seulement sous forme d'un récit épique.

Se ballad (versmått) för versmåttet.

Ordet ballad kommer av romanska ord för dans (italienska ballata, iberiska språk och provensalska ballada), i sin tur härledda ur verb som ballar 'dansa' (modern spanska bailar). (En annan svensk ättling är ordet bal.) I modern svenska kan ordet betyda flera saker.

Ballada - epicko-liryczno-dramatyczna opowieść, opisująca niezwykłe wydarzenia. Łączy w sobie cechy liryki , epiki i dramatu. Jest gatunkiem synkretycznym. Jej nazwa pochodzi od włoskiego ballare (tańczyć), co wskazuje na włosko-prowansalskie początki. Romantyczna ballada nawiązuje jednak do ludowych pieśni, które między XII a XIV w. pojawiły się w Danii i Szkocji. Pod koniec XVIII w. odkryli je miłośnicy folkloru. Wkrótce ballada stała się ulubionym gatunkiem poetów. Jej forma romantyczna wyróżnia się śpiewnością wiersza, nastrojowością, tajemniczością niejasno zarysowanych zdarzeń z interwencją złowrogich sił nadzmysłowych. Uwydatnieniu sensacyjności sprzyja konstrukcja narratora, zdziwionego światem, który przedstawia.