Komornik - w okresie wczesnego średniowiecza grupa książęcej
ludności służebnej, która wykonywała czynności urzędowe niższego rzęduKomornik - określenie drobnego szlachcica lub włościanina, nie posiadającego własnego domu, wynajmującego część pomieszczeń (od komora - pokój, izba).Komornik -
funkcjonariusz publiczny (nie będący urzędnikiem państwowym), działający przy
sądzie rejonowym, zajmujący się w zasadzie wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu
egzekucyjnego. Komornik wykonuje także inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów, m.in. przeprowadza spis inwentarza i sporządza (na zarządzenie
sądu lub
prokuratora) protokół stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
(เบ'ลิฟ) n. ตำรวจศาล,พนักงานส่งหมายจับกุม/ยึดทรัพย์,ผู้ดูแลผลประโยชน์ของเจ้าของที่ดิน,ปลัดอำเภอ คำศัพท์ย่อย: bailiffship n.