auricular

وابسته بشنوايى ،گوشى ،سماعى ،تواترى ،دهليزى

(ออริค'คิวลาร์) adj. เกี่ยวกับหูหรือโสตประสาท,คล้ายใบหู,เกี่ยวกับหูหัวใจ

[O:'rikjulъ] a 1. слухов, възприет чрез слуха; 2. казан на ухото; таен; 3. анат. аурикуларен; ушен.

adj. m. (sil. a-u-), pl. auriculári; f. sg. auriculáră, pl. auriculáre

I. adj.
1. referitor la ureche.
2. care aparţine auriculului.
II. s. m. degetul mic de la mână.
III. s. n. accesoriu al aparatelor radioreceptoare şi telefonice, care permite ascultarea individuală, la ureche, a transmisiunilor. (fr. auriculaire, lat. auricularius)