Αθεϊσμός ονομάζεται η οντολογική θέση που αντίκειται στον θεϊσμό, και περιλαμβάνει τόσο τις απόψεις εκείνων που δεν έχουν πίστη στην ύπαρξη θεοτήτων, όσο κι εκείνων που αρνούνται ρητά ότι υπάρχουν τέτοιες οντότητες (δηλ. η απουσία ή η άρνηση της θεϊστικής πίστης). Κατά την αρχαιότητα, η Επικούρεια φιλοσοφία περιέκλειε αθεϊστικές απόψεις, αλλά εξαφανίστηκε από την ελληνική και τη ρωμαϊκή φιλοσοφική παράδοση καθώς αυξανόταν η επιρροή του Χριστιανισμού. Κατά την εποχή του διαφωτισμού, η έννοια του αθεϊσμού αναδύθηκε εκ νέου ως κατηγορία εναντίον εκείνων που αμφισβητούσαν το θρησκευτικό status quo, αλλά μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα είχε γίνει η φιλοσοφική τοποθέτηση μιας αυξανόμενης μειονότητας. Μέχρι τον 20ο αιώνα, παράλληλα με την εξάπλωση του ορθολογισμού και του ανθρωπισμού, ο αθεϊσμός είχε γίνει μια κοινότοπη τοποθέτηση, κυρίαρχη ιδίως μεταξύ των επιστημόνων (βλέπε διεθνής έρευνα για τον σύγχρονο αθεϊσμό).