Grot, żeleźce – ostre, najczęściej metalowe zakończenie
strzał,
broni drzewcowej oraz
drzewc chorągwi czy innych znaków wojskowych. Groty mogły być płaskie, paraboliczne, trójkątne lub czworokątne, przeznaczone do zadawania
ran szarpanych,
ciętych lub
kłutych. Groty strzał nierzadko posiadały zadziory skierowane ku drzewcu, które utrudniały wyjęcie strzały z ciała, powodując jednocześnie większe obrażenia. Istniały także tępe groty używane podczas
turniejów rycerskich. Grot mocowano za pomocą tulei nakładanej na drzewce lub za pomocą kolca wbijanego w drzewce. Pierwsze typy grotów, pochodzące z
epoki kamienia, wykonane były najczęściej z
krzemienia lub wycięte z kości.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
(แอร์'โรเฮด) n. หัวลูกศร,สิ่งที่คล้ายลูกศร,พืชจำพวก Sagittaria ซึ่งมีใบคล้ายลูกศร,พืชจำพวกเห็ดเมตตา
['aerouhed] n 1. връх/острие на стрела/стрелка; 2. бот. воден шип (Sagittaria).
Free Download Now!
