Zbroja - część pasywnego uzbrojenia ochronnego
wojowników, stosowana od
starożytności do ok.
XVII wieku. W Polsce przetrwały aż do wieku XVIII jako zbroje husarskie i kolczugi
pancernych. Elementy zbroi pojawiały się później jednak, były to odosobnione przypadki. Na XVIII oraz XIX wiecznych polach bitew walczyli ciężkozbrojni jeźdźcy, a mianowicie kirasjerzy, na wyposażeniu których były kirysy oraz skórzane, bądź żelazne hełmy - tzw. kaski. Podczas I wojny światowej uprzywilejowani oficerowie zaopatrzeni byli w tzw. pancerze okopowe, które miały za zadanie osłaniać dowódców przed m.in. pociskami szrapnelowymi. Pod koniec XX wieku wrócono do idei wykorzystywania pancerzy w uzbrojeniu żołnierzy w postaci płyt
ceramicznych lub
tytanowych uzupełniających
kamizelki kuloodporne. Termin "zbroja" jest nieprecyzyjny, ponieważ niektórzy bronioznawcy (np. Jan Nowakowski "Uzbrojenie średniowieczne w Polsce") wprowadzają podział na dwa odrębne typy uzbrojenia ochronnego: pancerza jako ochrony elastycznej, oraz zbroi wykonanej ze sztywnych elementów. Ów podział jest dość płynny, zaś w obiegowym znaczeniu oba pojęcia są tożsame.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...