Armet — rodzaj
hełmu stosowanego w
XV i
XVI wieku przez ciężkozbrojne rycerstwo, którego konstrukcja rozwinęła się we
Włoszech. Charakteryzował się kulistym dzwonem, zwykle z grzebieniem na szczycie, przylegającymi do twarzy osłonami policzków, oraz podnoszoną do góry zasłona twarzy. Armet był pierwszym hełmem całkowicie zakrywającym głowę, ale jednocześnie o na tyle lekkiej i zwartej konstrukcji, że nie krępował ruchów głowy jeźdźca. W odróżnieniu od hełmu zamkniętego posiadał możliwość rozpięcia osłon policzków i otwarcia ich na boki. Często stosowano również dodatkową osłonę dolnej części twarzy i szyi. Armet stanowił część
zbroi płytowej.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...