(Lex). λυχνία βολταϊκού τόξου
Οι λεγόμενοι λαμπτήρες τόξου είναι ειδικοί λαμπτήρες που περιέχουν κυρίως
ατμούς μετάλλων και ίσως βοηθητικά κάποιο
ευγενές αέριο. Τα ηλεκτρόδιά τους εργάζονται "εν θερμώ". Η θέρμανση αρχικά πραγματοποιείται με ιδιαίτερο κύκλωμα που διακόπτεται αυτόματα μόλις ξεκινήσει η ακτινοβολία του λαμπτήρα, οπότε και η θέρμανση διατηρείται από το ρεύμα του τόξου ή θερμαίνονται αυτοί από το ίδιο το τόξο που ξεκινάει υπό μορφή
αίγλης και η οποία σχηματίζεται εξαιτίας του αερίου που περιέχει ο σωλήνας. Η θέρμανση αυτών των λαμπτήρων αν και είναι χαμηλότερη εκείνης των
λαμπτήρων πυράκτωσης καθίσταται απαραίτητη τόσο για την
εξάτμιση του μετάλλου που περιέχουν, και που συνήθως είναι
υδράργυρος (Hg), ή
νάτριο (Na), όσο και για την περιορισμένη επιφάνεια των ηλεκτροδίων προκειμένου να εκπέμπουν εύκολα
ηλεκτρόνια.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...