Apologetics (from Greek ἀπολογία, "speaking in defense") is the discipline of defending a position (often religious) through the systematic use of information. Early Christian writers (c. 120-220) who defended their faith against critics and recommended their faith to outsiders were called apologists.

Apologetik (aus dem griechischen  apologia – „Verteidigung“, „Rechtfertigung“) bezeichnet die Verteidigung einer (Welt-)Anschauung, insbesondere die wissenschaftliche Rechtfertigung von Glaubens-Lehrsätzen, und den Teilbereich der Theologie, in dem man sich mit der wissenschaftlich-rationalen Absicherung des Glaubens befasst. In der katholischen Theologie wird dieser Bereich heute meistens Fundamentaltheologie genannt.

L'apologétique est un champ d'études théologique ou littéraire consistant en la défense systématique d'une position. Un auteur s'engageant dans cette démarche est appelé un « apologiste » ou un « apologète » (ce dernier terme ayant une connotation plus religieuse).

Uttrycket apologeterna används om en grupp författare som under 100-talet e.Kr. skrev försvarsskrifter för de kristna, ofta riktade till staten. I deras skrifter finns de första försöken att harmonisera kristendomen med grekisk filosofi. De hade tagit till sig mycket av den grekiska bildningen men hade olika inställning till den. Till exempel var Justinus Martyren positiv till grekernas bildning, medan Tatianos avvisade hela den grekiska kulturen.

Apologetyka (łac. apologeticum, z gr. ἀπολογία) — dział teologii (teologia fundamentalna, której apologetyka jest wymiarem praktycznym) lub literatury zajmujący się obroną wiary – najczęściej chrześcijańskiej – przed zarzutami przeciwników oraz uzasadniający podstawowe prawdy wiary. Termin ten również dotyczyć może twórczości pisarskiej apologetów.