Zespół lęku napadowego zwany też
lękiem napadowym, zespołem paniki lub zespołem lęku panicznego - rodzaj
zaburzenia lękowego, które objawia się występowaniem epizodów silnego strachu (przerażenia). Napady lęku zwykle występują niespodziewanie i nie są związane z realnym zagrożeniem lecz ze zbyt bujną wyobraźnią. Typową treścią obaw podczas napadu jest przekonanie, że za chwilę straci się życie, rozum lub przytomność. Większość napadów ma racjonalne podłoże - istnieje konkretny bodziec zagrażający (np. katastrofa samochodowa). Kiedy napady nie mają jasnego początku są nieprzewidywalne. Osoby cierpiące na zespół paniki są często przekonane, że zaraz umrą (bardzo silnie łomocze im serce, mają zaburzenia widzenia, uczucie duszenia się), sądzą zazwyczaj, że mają "atak serca".
Rozpoznanie ustala się po kilku tego typu atakach, podczas których wyklucza się somatyczne przyczyny ich wystąpienia. Paniczny lęk może występować z różną częstotliwością, średnio ok. dwa razy w tygodniu i trwa 10-20 minut. Napadowi towarzyszą nieprzyjemne doznania somatyczne, trudności w rozumowaniu i poczucie nieuchronnej katastrofy kończące się ogólnym wyczerpaniem organizmu. Nasilony lęk zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia napadu paniki, zaś same napady mogą powodować długotrwały lęk antycypacyjny, powodowany obawą wystąpienia napadu. Często współwystępują z
agorafobią która może być przyczyną jak również ich skutkiem.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
A pánikroham átmeneti eros félelemérzet vagy rossz közérzet, jellemzoen hirtelen támad és sosem tart fél óránál tovább. Erosen különbözik más szorongásos betegségektol, amennyiben a pánikroham hirtelen csap le, látszólag nincs kiváltó oka.A legtöbb áldozata megtámad valakit. Azokat, akiknél a roham megismétlodik vagy súlyosan rettegnek egy újabb rohamtól, pánikbetegeknek hívjuk.
További információt lásd Wikipedia.org...
Free Download Now!
