antiquity

Starożytność – okres historyczny stosowany przeważnie dla historii Europy i Bliskiego Wschodu. Obejmuje czasy od około 5000 lat p.n.e. – 4000 lat p.n.e. do pierwszych wieków naszej ery. Najczęściej spotykaną datą końca starożytności jest rok 476 – upadek Cesarstwa Zachodnio-Rzymskiego.Okres następujący po starożytności nazywany jest średniowieczem.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Der er tre betydninger af ordet oldtid: Jordens oldtid – forældet betegnelse for  Palæozoikum, 542 til 251 millioner år siden. Menneskets oldtidDen klassiske oldtid
Se mere på Wikipedia.org...

عهد عتيق ،روزگار باستان ،قدمت

1 viža ; fra. Antiquité
(zamân e)Bâstân(-gâh/i)
+
Quand on fait de l’histoire contemporaine, on est plus comblé par l’abondance des sources que frustré par leur rareté. Mais quand, comme c’est souvent le cas pour les historiens de l’Antiquité, on n’a pas la totalité du corpus, une solution est d’analyser les contradictions du discours.

(la vérité de l’indicatif )

2
(kârhâ ye )bâstân-i
(bas-)kohan

zaman kuno