Quarks (, oder ) sind die elementaren Bestandteile (Elementarteilchen), aus denen man sich Hadronen (z. B. die Atomkern-Bausteine Protonen und Neutronen) aufgebaut denkt.

A chaque type de particule correspond un type d'antiparticule. Ainsi, à l'électron est associé le positron, et aux quarks, les antiquarks. La première antiparticule observée, un antiélectron (positron) produit par les collisions des rayons cosmiques dans l'atmosphère, fut découverte en 1933 par Carl David Anderson. Actuellement (octobre 2007), nous ne connaissons pas d'atome d'antimatière à l'état naturel.

Gli antiquark sono le antiparticelle dei quark, dei quali ricalcano caratteristiche e varietà, con l'unica differenza nel segno della carica elettrica, che è opposto (per ciascuna varietà di quark esiste il corrispondente antiquark avente la stessa massa e stessa quantità di carica, ma con segno opposto).

La teoria dei quark venne avanzata per la prima volta nel 1963 dai fisici statunitensi Murray Gell-Mann e George Zweig, che ipotizzarono di poter spiegare le proprietà di molte particelle considerandole composte da quark elementari. Il nome quark deriva da "three quarks for Muster Mark", una frase senza senso contenuta nel romanzo Finnegans Wake di James Joyce.

Quarks zijn elementaire deeltjes, of meer algemeen subatomaire deeltjes. Er bestaan zes soorten, ook wel smaken genoemd, quarks: voor elke 'generatie' van elementaire deeltjes een paar. De drie paren worden aangeduid door de Engelse namen up en down; charm en strange; top en bottom (ook wel truth en beauty genoemd). Het eerste uit het paar heeft een elektrische lading van +2/3 elementaire lading, het tweede van -1/3. Voor elk quark bestaat er ook als antideeltje dus antimaterie een antiquark, met de omgekeerde lading. Quarks hebben spin + of - 1/2 en zijn dus fermionen.

クォーク(quark)とは、ハドロンを構成する素粒子である。