anfangs
başlangıçta, ilk zamanlar, ilkönce, ilk...
{
at first
}
Anfang (der)
başlama, start, başlangıç, çıkış, yola...
{
start
}
anfangs
Adv. ilkin, baslangicta, evvelä, önceleri, bidayette, iptida; ~ wußte er es noch nicht; er erfuhr es erst später. Önceden bilmiyordu, sonra ögrendi. °buchstabe m ilk harf; inisyal; sie beiden -n dieses Wortes bu kelimcnin iki basi ^geschwindigkeit / ilk sürat; ilkel hiz ^gründe pl. iptidai malumat; elemanter bilgiler; esaslar ^stadium
n l. (e-r Entwicklung) ilk merhale, ilk safha 2. (e-r Krankheit) baslangic devresi; et. im ~ unterbinden bir isin önüne gecmek, önünü almak; önlemek ^zeichen n Th. baslama zili
anfangs
'anfangs
başlangıçta, ilkin
anfangs
ilkin, önceden, önceleri, başlangıçta
anfangs
başlangıçta, evvela