anchoret

Eremita lub pustelnik (gr.  eremites, żyjący na pustyni), osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibat. Poświęca się przede wszystkim modlitwie i życiu w ascezie, utrzymuje się z żebractwa lub rzemieślnictwa, jak to miało np. miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

En Eneboer, også kaldet eremit (fra græsk: ἔρημος erēmos = "ensom" eller "ørken") eller anakoret (fra græsk: ἀναχωρέω anachōreō = "at trække sig tilbage"), er et menneske der lever afsides i ensomhed. Oprindelig brugtes ordet om en kristen, der hengav sig til et ensomt liv i ørkenen for at dyrke Gud ved bøn og offer. Denne tilværelse har, ikke mindst hos de ortodokse, været en anerkendt levemåde. Mandlige eneboere i Ægypten fra tiden 250-500 kaldes også "ørkenfædre". Idag eksisterer der stadig Ørkenfædre bl.a omkring Paulusklosteret og Antoniusklostrene i den ægyptiske ørken ud mod Suez.
Se mere på Wikipedia.org...

زاهد گوشه نشين

(แอง' เคอริท) n. = anchorite. -anchoretic adj., -anchoretism n.

['ae¤kъrit, rait] n 1.отшелник,пустинник; 2. саможивец, отшелник