anchor

ankor

['ænkë:] n.,vt. -n 1. spirancë (e anijes);/-vt. hedh spirancën, ankorohem.

• let go/drop/cast anchor hedh spirancën
• weigh anchor ngre spirancën
• bring/come to anchor ndalem dhe ankorohem
• lie/ride/be at anchor rri i ankoruar

(SPIRANCË f. sh. det. Hekur i rëndë me disa veshë me majë të mprehtë, që lëshohet në fund të ujit me litar a me zinxhir dhe që shërben për të mbajtur anijen në një vend; hekur, çengel. Spiranca e anijes (e barkës). Spirancë me dy (me katër) veshë. Rrëfana (vjega) e spirancës. Hodhi (ngriti) spirancën. * Ngriti spirancën (çengelat) u nis, u largua.)

spirancë