Allodial title constitutes ownership of real property (land, buildings and fixtures) that is independent of any superior landlord, but it should not be confused with anarchy as the owner of allodial land is not independent of his sovereign. In common legal use, allodial title is used to distinguish absolute ownership of land from holding by feudal tenure which restricted alienation and burdened land with the tenurial rights of a landholder's overlord or sovereign.

Das Allod (mittellateinisch oder , althochdeutsch für „Gesamtbesitz“) bezeichnete im mittelalterlichen und frühneuzeitlichen Recht einen Besitz (fast immer Land oder ein städtisches Grundstück), über den dessen Eigentümer frei verfügen konnte.

Alleu ou franc-alleu: du francique alôd, latin allodium, héritage libre de tous devoirs féodaux, y compris de droits de mutation appelés lods (d'ailleurs toujours appelés ainsi de nos jours dans le canton de Neuchâtel en Suisse).

Alodium - funkcjonująca w średniowiecznym systemie prawa feudalnego forma własności nieruchomości. Była to ziemia stanowiąca nieograniczoną własność, wolną od zobowiązań i ciężarów feudalnych, czym różniła się od lenna. Nazywana również własnością bezwarunkową oraz własnością dziedziczną.

Het Latijnse begrip allodium wordt in het Nederlands best vertaald door eigengoed. Het duidt op een uitzonderlijke vorm van grondbezit, waarover het bezitsrecht absoluut is. In de meest beknopte definitie zegt men in oude wetteksten dat boven een allodium alleen nog God en de Zon stond. Iedere vorm van vruchtgebruik of rechtspleging binnen het betrokken grondstuk, behoorde toe aan de bezitter. In wezen maakte een allodium zelfs geen deel uit van het koninkrijk waarbinnen het was gelegen. Het eigendomsrecht over allodium is dus aanzienlijk absoluter dan het hedendaags eigendomsrecht, want dit is immers onderhevig aan de wetten van het land waarbinnen het is gelegen.