agglutinatie (taalkunde)

Agglutinatie is een morfologisch verschijnsel waarbij affixen zoals achtervoegsels aan een woord worden toegevoegd, die de betekenis ervan verder specificeren. Talen waarbij systematisch veel gebruik wordt gemaakt van agglutinatie heten agglutinerende talen.Het begrip agglutinatie werd in 1836 door Wilhelm von Humboldt geïntroduceerd om talen uit morfologisch oogpunt te classificeren. Het is afgeleid van het Latijnse werkwoord agglutinare, dat samenlijmen betekent.De Hongaarse taal en het Turks zijn voorbeelden van agglutinerende talen. Dit zijn talen waarbij de buigingsvormen van de woorden vervangen zijn door los aan de stam "verlijmde" aanhangsels. Deze aanhangsels bewaren wel hun zelfstandige betekenis. Het Nederlands is minder agglutinerend, het Frans vrijwel niet.
Zie meer op Wikipedia.org...