For the mathematical form of proof by contradiction, see Proof by contradiction.

Reductio ad absurdum (Latin: "reduction to the absurd") is a form of argument in which a proposition is disproven by following its implications logically to an absurd consequence.

Die Reductio ad absurdum (von lat. für Zurückführung auf das widrig Klingende, Ungereimte, Unpassende, Sinnlose) ist eine Schlussfigur und Beweistechnik in der Logik. Bei der Reductio ad absurdum wird eine Aussage widerlegt, indem gezeigt wird, dass aus ihr entweder ein logischer Widerspruch oder ein Widerspruch zu einer bereits anerkannten These folgt.

Le raisonnement par l'absurde (du latin reductio ad absurdum) ou apagogie (du grec ancien apagôgê) est une forme de raisonnement logique, philosophique, scientifique consistant soit à démontrer la vérité d'une proposition en prouvant l'absurdité de la proposition complémentaire (ou "contraire"), soit à montrer la fausseté d'une autre proposition en en déduisant logiquement des conséquences absurdes.

Indirekt bevis, ibland även kallat motsägelsebevis och på latin reductio ad absurdum (reducerat till orimlighet), är en vanlig metod att genomföra ett bevis.

Dowód nie wprost (dowód apagogiczny, dowód sokratejski, łac. reductio ad absurdum) sprowadzenie do sprzeczności, to forma dowodu logicznego, w którym z założenia o nieprawdziwości tezy wyprowadza się sprzeczność ze zdaniem prawdziwym (założenie nieprawdziwości twierdzenia prowadzi do sprzeczności), co pozwala przyjąć że zaprzeczenie tezy jest fałszywe, a sama teza prawdziwa. Inaczej sposób dowodzenia twierdzeń przez wykazanie sprzeczności między zaprzeczeniem dowodzonej tezy i przyjętymi założeniami.