acquis communautaire

The term acquis communautaire (IPA: ), or EU acquis, is used in European Union law to refer to the total body of EU law accumulated thus far.
See more at Wikipedia.org...

L'expression acquis communautaire est utilisé en droit de l'Union européenne pour faire référence à l'ensemble du corpus juridique communautaire, c'est-à-dire à la somme des droits et obligations juridiques qui lient les États-membres. Le critère de l'acquis communautaire étant l'un des trois critères de Copenhague avec le critère politique et le critère économique, les pays candidats doivent transposer l'acquis communautaire dans leurs législations nationales et l'appliquer au plus tard le jour de leur adhésion effective à l'Union.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Acquis communautaire [] (frz., wörtlich: ›gemeinschaftlich Erreichtes‹) wird im Jargon der Europäischen Union (EU) der gemeinschaftliche Besitzstand (so die offizielle deutsche Bezeichnung) des EU-Rechts genannt. Er umfasst alle Rechtsakte, die für die Mitgliedstaaten der EU verbindlich sind (Europäisches Recht). Zu diesen Rechtsakten gehörendas Primärrecht, das heißt die Verträge der Europäischen Union,das Sekundärrecht, das heißt die Verordnungen, Richtlinien und Entscheidungen der Organe der EU,die Entscheidungen des Europäischen Gerichtshofes und des Gerichts Erster Instanz,Entschließungen und Erklärungen,die Rechtsakte der Gemeinsamen Außen- und Sicherheitspolitik und der Zusammenarbeit im Bereich der Justiz und des Inneren sowiedie von der EU mit anderen Staaten oder Staatenbünden geschlossenen Verträge und Abkommen.
Mehr unter Wikipedia.org...

Acquis communautaire (fr. "dorobek wspólnotowy", czyt. aki komünoter) - dorobek prawny Wspólnot Europejskich i Unii Europejskiej, obejmujący wszystkie traktaty założycielskie i akcesyjne oraz umowy międzynarodowe je zmieniające (tzw. prawo pierwotne), przepisy wydawane na ich podstawie przez organy Wspólnot (prawo wtórne), umowy międzynarodowe zawarte przez Wspólnoty i Unię Europejską, orzecznictwo ETS i Sądu Pierwszej Instancji, a także deklaracje i rezolucje oraz zasady ogólne prawa wspólnotowego. Obowiązkiem każdego państwa wstępującego do Unii Europejskiej jest wprowadzenie acquis communautaire do własnego systemu prawnego. Przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, w znacznej mierze oparte są o przepisy prawa wspólnotowego. W związku z tym należy zastanowić się nad wzajemną relacją tych przepisów, a w szczególności nad relacją między przepisami ustawy Pzp i przepisami dyrektyw. Podstawą do wydawania dyrektyw stanowi art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z którym przepisem: „Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, którym ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków.” Na podstawie przytoczonego przepisu przyjmuje się, że dyrektywy wymagają wprowadzenia do prawa krajowego. Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika jednocześnie, że niektóre postanowienia dyrektyw mogą mieć skutek bezpośredni (tzw. „direct effect”).Warunkiem jest ich wyraźne i bezwarunkowe sformułowanie, tak, aby postanowienia te mogły być stosowane niezależnie od przepisów krajowych . Przepisy takie wywołują skutki dla podmiotów prawa także w sytuacji, w której przepis dyrektywy nie został inkorporowany do przepisów prawa krajowego w wyznaczonym terminie lub gdy uczyniono to w sposób niewłaściwy . W takim przypadku można powoływać się bezpośrednio na przepisy dyrektyw, dochodząc swoich praw w toku procedury sądowej. Jednocześnie wszystkie organy administracji publicznej i samorządowej zobowiązane są do respektowania bezpośrednio obowiązujących przepisów dyrektyw, niezależnie od postanowień prawa krajowego w tym zakresie. Wypowiadając się na temat skutku bezpośredniego dyrektyw dotyczących zamówień publicznych, Trybunał stwierdził, że skutek taki wywierają m.in. postanowienia dotyczące:zakresu podmiotowego i przedmiotowego dyrektyw oraz procedur;wyboru procedury,kryteriów wyboru oferty,kryteriów kwalifikacji wykonawców . Od 30 kwietnia 2006 r. w Unii Europejskiej obowiązują nowe dyrektywy regulujące problematykę zamówień publicznych . Oprócz orzecznictwa ETS, Pzp uwzględnia obecnie obowiązujące podstawowe akty z zakresu acquis communautaire: Dyrektywa 2004/17/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych oraz mająca podstawowe znaczenie dyrektywa 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi , konsolidują funkcjonujące dotychczas w rozproszeniu europejskie unormowania zamówień publicznych, a także unowocześniają je pod względem efektywności zamówień i ograniczenia praktyk biurokratycznych. Dyspozycje obu dyrektyw w pewnym zakresie pokrywają się ze sobą. Całkowite scalenie regulacji nie było możliwe z uwagi na specyfikę tzw. zamówień sektorowych, udzielanych przez instytucje użyteczności publicznej zajmujące się dostarczaniem wody, elektryczności, przewozami zbiorowymi itd. Poza zakresem tych dyrektyw pozostaje jeszcze problematyka, tzw. środków odwoławczych, objęta ogólną dyrektywą Rady 89/665/EWG z 21.12.1989 r. w sprawie koordynacji przepisów dotyczących stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych oraz wyspecjalizowaną dyrektywą Rady 92/13/EWG z 25.02.1992 r. w sprawie procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji .
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

L'acquis comunitario (dalla locuzione francese "(droit) acquis communautaire" ovvero "(diritto) acquisito comunitario") è l'insieme dei diritti e degli obblighi giuridici e degli obiettivi politici che accomunano e vincolano gli stati membri dell'Unione Europea e che devono essere accolti senza riserve dai paesi che vogliano entrare a farne parte. I paesi candidati devono accettare l'"acquis" per poter aderire all'Unione europea e per una piena integrazione nell'unione devono accoglierlo nei rispettivi ordinamenti nazionali, adattandoli e riformandoli in funzione di esso; devono poi applicarlo a partire dalla data in cui divengono membri della UE a tutti gli effetti.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...