Acedia,
lenistwo – (
gr. akēdía, akedeía - „brak troski o własny byt i istnienie, obojętność” od kēdía - "troska") – w
teologii wypalenie religijne,
apatia (psychologia) i obojętność, tzw. „choroba mnichów”, duchowa "depresja".Acedia, "
choroba duszy" objawiająca się niemożnością zaznania spokoju, dekoncentracją i
apatią znana jest w tradycji
chrześcijańskiej co najmniej od czasów
Ojców Pustyni. Opisali ją m.in.
Ewagriusz z Pontu i
Jan Kasjan (który nazywa acedię "taedium" - "przesytem").Acedia objawia się przygnębieniem, smutkiem, brakiem motywacji do działania, brakiem zaangażowania i nadziei, zniechęceniem, wyczerpaniem, zobojętnieniem i wrażeniem duchowej pustki. Jest to niezdolność bycia tu i teraz, zajmowania się tym, co właśnie jest.
Ewagriusz w jednym ze swoich dzieł opisuje przykład mnicha owładniętego demonem acedii. Mnich siedzi w swojej celi, jednak tam nie wytrzymuje. Ciągle wygląda przez okno, czy czasem ktoś nie przyjdzie w odwiedziny. Nie może doczekać się pory na posiłek i żali się na Boga, że czas tak wolno płynie. Potem czyta trochę
Biblię, lecz wtedy robi się senny. Podkłada
Biblię pod głowę, ale złości się, że jest ona za twarda, by na niej spać. Mnich staje się płaczliwy, ponieważ nie otrzymuje tego, czego chce. Problem w tym, że sam nie wie, co to jest.
Jan Kasjan dodaje, że charakterystyczną cechą acedii jest tzw. "horror loci", czyli niechęć do miejsca, w którym się obecnie znajduje i czynności, którą się wykonuje. Kiedy się pracuje, najchętniej nic by się nie robiło. Kiedy się nie pracuje, odczuwa się nudę.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
1. n, мързел;
2. апатия, незаинтересованост.
[ъ'si:diъ]
1. ['аеksidi] n, ленивост, апатия.