In grammar, inflection or inflexion is the modification of a word to express different grammatical categories such as tense, grammatical mood, grammatical voice, aspect, person, number, gender and case. Conjugation is the inflection of verbs; declension is the inflection of nouns, adjectives and pronouns.

Die Flexion (von lat. flectere) (auch: Beugung, Biegung) bezeichnet in der Grammatik die Änderung der Gestalt eines Wortes (eines Lexems) zum Ausdruck seiner grammatischen Funktion innerhalb eines Satzgefüges. Dies geschieht mit Hilfe von Morphemen (Flexionselemente/Flexive). Sprachen mit Flexion besitzen einen so genannten flektierenden Sprachbau. Eine Flexion hat stets eine semantische Funktion und folglich auch eine pragmatische, so beim Kasus, Numerus, Genus und Tempus.

Die Flexion ist die Beugung eines Gelenkes. Die gegenläufige Bewegung wird als Extension (Streckung) bezeichnet.

En morphologie, domaine de la linguistique, on nomme flexion l'ensemble des modifications subies par le signifiant des mots d'une langue flexionnelle (ou agglutinante, dans une moindre mesure) pour dénoter les traits grammaticaux voulus. La flexion ne crée pas de nouveaux mots, au contraire de la dérivation.

Fleksja (łac. przeistoczenie (wyrazów), przemiana)

1. dział gramatyki zajmujący się opisem form wyrazowych.
2. odmiana wyrazów – wyróżnia się fleksję  imienną (deklinację) oraz fleksję czasownika (koniugację).
3. Błędy fleksyjne polegają na niewłaściwej odmianie wyrazów, np. błędne umią zamiast umieją, z Janem Matejko zamiast z Janem Matejką

Fleksja to dział gramatyki zajmujący się opisem form wyrazowych albo inaczej odmianą wyrazów.

Словоизменение — образование словоформ той же лексемы, имеющих разные грамматические значения. Частными случаями словоизменения является склонение по падежам (рука-руки-руке…), спряжение по лицам (иду-идёшь-идёт…), изменение по родам, временам и другим грамматическим категориям. Множество словоформ одной лексемы образуют словоизменительную парадигму.