accent

n. การเน้น, การเน้นหนัก (syn. stress, emphasis, weight); การเน้นเสียง; การออกเสียงสูงต่ำ (เพื่อแสดงอารมณ์), น้ำเสียง; เครื่องหมายแสดงการเน้นเสียง; ลักษณะเฉพาะ; สำเนียง (syn. dialect, speech pattern) vt. เน้น (syn. stress); ลงเสียงหนัก, ออกเสียงหนัก (syn. accentuate)

การเน้นเสียงตรงพยางค์หนึ่งพยางค์ใดของคำ,เน้นเสียง

(n. แอค' เซินทฺ, v. แอค' เซินทฺ, แอค' เซนทฺ') n. เสียงหนัก, เสียงเน้น,เครื่องหมายเสียงหนัก, การเน้นเสียงหนักตรงพยางค์หนึ่งพยางค์ใด, สำเนียงเปล่ง, ลักษณะจำพวก, ความเน้นหนัก.

n. แอ๊กเซ็นท (ม.ต้น)
1. สำเนียงการพูด
2. สำเนียงที่แปล่งๆ ไม่เป็นธรรมชาติ แบบเจ้าของภาษา
3. การลงเสียงหนัก : In the word "today" the accent is on the second syllable.= คำว่า "today" ออกเสียงเน้นหนักที่พยางค์ที่สอง ; She speaks with a good accent.
1. (trick) อย่าสับสนกับ ascent (การขึ้น, การปีน, ทางขึ้น, ทางชัน)