Absolution is a traditional theological term for the forgiveness experienced in the Sacrament of Reconciliation. This concept is found in the Roman Catholic Church, as well as the Eastern Orthodox churches, the Anglican churches, and most Lutheran churches.

Das Wort Absolution (lat. absolvere „loslösen“, „freisprechen“) bedeutet das Vergeben einer Sünde nach dem Schuldbekenntnis (Beichte). Absolution dient auch als Bezeichnung im Allgemeinen für die Aufhebung von Sündenstrafen.

Avlösning, absolution, är den handling genom vilken prästen tillsäger någon syndernas förlåtelse, vanligen i gudstjänst eller vid bikt. I den romersk-katolska och den ortodoxa kyrkan ingår avlösningen i botens sakrament.

Absolutie is het vergeven van één of meerdere zonden. De term komt uit de Rooms-katholieke Kerk. Het begrip absolutie stamt uit de tijd van paus Calixtus I. Binnen de Kerk waren er rond de tijd van dit pauselijk decreet meerdere stromingen, die verschillend over zondig gedrag dachten, zoals de gnostici, de donatici en de gewone hoofdstroom van de Kerk van Rome. Met het Concilie van Nicaea, en de daar gepredikte verzoeningsleer, vond de absolutie als uitdrukking zijn definitieve ingang in de officiële doctrines van de Kerk.

Synninpäästö eli absoluutio tarkoittaa kristinuskossa syntien anteeksiantamista. Jumalanpalvelukseen kuuluu yleinen rippi ja sen jälkeen yleinen synninpäästö. Kristillisissä kirkoissa on käytössä myös yksityinen rippi, jota seuraa synninpäästö.