ablaut

Przegłos (ablaut - z niem.) to wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim) jak również proces fonetyczny w wyniku którego przegłos się pojawia, np. przegłos lechicki. Śladem przegłosu w języku praindoeuropejskim jest apofonia (pra)indoeuropejska. Podobne zjawisko występuje w językach semickich.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Aflyd (af tysk Ablaut) er et vokalskifte mellem forskellige bøjninger og afledninger af samme rod. Aflyd er almindeligt på de semitiske og indoeuropæiske sprog.
Se mere på Wikipedia.org...

Strída, casto též ablaut (z nemciny), je v lingvistice specifická zmena fonému, obvykle samohlásek, v korenech slov pri flexi, tj. pri sklonování nebo casování. Ablaut se vyvinul v praindoevropštine v dusledku posunu prízvuku a redukcí neprízvucných slabik - toto strídání pak bylo analogicky rozšíreno do vetšiny slovních kategorií a stalo se jejich príznakem. Souvislost strídání prízvuku a ablautového stupne je v nejstarších jazycích ješte dobre zretelná. Ide. *hési = c. "jsi" s prízvukem na koreni (*hes), ale *hsté "jste", s prízvukem na sufixu. "Základní vokál", tradicne rekonstruovaný jako *e, trebaže se spíše ve fázi, kdy se ablaut vyvíjel, jednalo o *a, nabýval ruzných podob, redukoval se ci naopak dloužil a menil svoji kvalitu, takže hovoríme o tzv. kvantitativním ablautu, tedy stupni základním - e -, stupni dlouženém - e: - a stupni redukovaném, kdy vokál zaniká (srovnatelne se strídáním -e- v c. blbec - blbce) a ablautu kvalitativním, kdy se strídají *e a *o.
Více na Wikipedia.org...

تصريف کلمه ،قلب حروف هجايى( با صدا )براى صرف فعل( مانند sung و sangو)sing

تصريف کلمه , قلب حروف هجايي (با صدا) براي صرف فعل (مانند سuنگ وسانگ وسءنگ).