ablative

For the physical process, see ablation. For the spacecraft technology, see ablative armor. In linguistics, ablative case (abbreviated ABL) is a name given to cases in various languages whose common thread is that they mark motion away from something, though the details in each language may differ. The name "ablative" is derived from the Latin ablatus, the (irregular) past participle of auferre "to carry away".
See more at Wikipedia.org...

En linguistique, l’ablatif est un cas exprimant le lieu (ouvert) depuis lequel se produit un déplacement.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Der Ablativ ist ein Kasus der Grammatik.Ursprünglich ein Separativ (daher auch die Etymologie von lat. auferre - wegnehmen), hat er ein weites Funktionsspektrum bekommen. Seine häufigsten Funktionen sind Trennung („von ... her“), Mittel oder Werkzeug („mit“, „durch“), Begleitung („in Begleitung von“), Ortsangabe („in, an, auf“) und einige andere. Welche Funktionen oder Bedeutungen ausgeprägt sind, ist von Sprache zu Sprache unterschiedlich. Viele Sprachen besitzen keine eigentlichen Ablativ-Formen, sondern müssen ihn mit Hilfe von Präpositionen oder Postpositionen ausdrücken.
Mehr unter Wikipedia.org...

Ablatyw (łac. ablativus) - forma charakterystyczna dla łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. abaltivus qualitatis, ablatvus instrumentii, ablativus auctoris). Jako osobny przypadek występuje ablatyw także w sanskrycie.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

L'ablativo (dal latino ablativus (casus), caso che indica l'atto del portar via) è uno dei casi fondamentali della declinazione dei nomi, e precisamente il sesto ed ultimo nella grammatica latina classica: indica la provenienza nello spazio o nel tempo. Esso è il caso che comprende tutti i complementi che non trovano una collocazione negli altri casi. Nello studio del latino classico, in un primo tempo, infatti, questo caso verrà utilizzato per esprimere molti complementi italiani che potranno, come si studierà in seguito, essere espressi con opportune particelle (a o ab più ablativo= complemento di moto da luogo ecc ecc). Nella lingua latina esistono due tipi di ablativo: quello semplice e quello composto. Mentre alcuni ablativi, per svolgere determinate funzioni, necessitano di singole particelle (per esempio lo stato in luogo può necessitare della particella "in") altri complementi si possono costruire con un semplice ablativo, come nel caso del complemento di limitazione e di tanti altri costrutti.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...