De ablatief (of zesde naamval) is een van de acht oorspronkelijke naamvallen van de Proto-Indo-Europese taal waarmee oorspronkelijk de persoon van wie iets uitgaat of de plaats vanwaar men vertrekt werd aangegeven. Dit in tegenstelling tot de plaats waar men naar toe gaat, die uitgedrukt wordt in de accusatief, en de plaats waar men zich bevindt, die door de locatief uitgedrukt wordt.