abettor

ουσ. υποκινητής, ηθικός αυτουργός, συνεργός

(Lex**) ουσ. υποκινητής

Ουσ. υποκινητής, υποδαυλιστής (ιδ. για κάτι παράνομο)

(n.) = instigador, promotor, cómplice
Ex: Thereafter, it became clear to the city police that the hotel owners acted hand-in-glove with the abettors of prostitution.
----
* aiders and abettors = cómplices e instigadores