aberration

shmangje, devijim

[æbë'reishën] n. 1. (i dritës) rravgim. 2. shmangie, largim. 3. lajthitje, shkarje (mendore).

(RRAVGIM m. sh. 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljes RRAVGOJ. Rravgime të gjata. 2. fiz. Prishje ose paqartësi e shëmbëllimeve të sendeve, që vjen nga të metat e mjeteve optike. Rravgim ngjyrash. Rravgim sferik.)
(LAJTHITJE f. sh. 1. Veprimi dhe gjendja sipas kuptimeve të foljeve LAJTHIT, LAJTHITEM. Ra në lajthitje. 2. Gabim pa dashje, gabim i vogël; ngatërrim pa dashje. Lajthitje e rastit. Na shpëtoi një lajthitje. Ishte një lajthitje e vogël.)
(SHKARJE f. sh. 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljes SHKAS. Shkarja e tokës. gjeol. Shkarja e dheut. Shkarja e rrugës. Shkarja e plaçkave të barkut. Shkarje në objektivizëm (në pozita të gabuara). Ujitje me shkarje. 2. Vendi ku ka shkarë dheu. Shkarje e madhe. Kishte dy shkarje dheu. 3. Gabim që bëhet padashur ose pa e kuptuar; shmangie nga rruga e drejtë. Shkarje e palejueshme. Shkarje e rëndë. Shkarje politike. )