abdicate

vi. สละราชสมบัติ, สละราชบัลลังก์, สละอำนาจ, ถอนตัว(จากอำนาจ, ตำแหน่ง, สิทธิ์) (syn. renounce, relinguish) vt. ทำให้สละราชสมบัติ, ทำให้สละราชบัลลังก์, ทำให้สละอำนาจ, ทำให้ถอนตัว(จากอำนาจ, ตำแหน่ง, สิทธิ์) vt, vi. ละเลยหน้าที่ (syn. abandon, surrender)

สละราชสมบัติ

(แอบ' ดิเคท) vt.,vi. สละ (ราชสมบัติ, ตำแหน่ง, อำนาจ) -abdicator n.,

vt., vi. แอ๊บเด็อเคดท์ (อย่าอ่านเป็น ดิ) (พบน้อย)
1. สละตำแหน่งให้ : The king was forced to abdicate his throne.= พระราชาถูกบีบบังคับ ให้ต้องสละราชบัลลังค์
2. สละ (สิทธิ์, ฐานะ)