abdicate

Abdykacja (z łac. abdicatio) to dobrowolne lub wymuszone przedwczesne zrzeczenie się przez panującego władzy i przysługujących mu z tego tytułu praw. Może być dobrowolna (np. cesarza Karola V, królowych Niderlandów Wilhelminy i Juliany) lub wymuszona przez okoliczności, uniemożliwiające dalsze skuteczne sprawowanie władzy (np. cara Mikołaja II i innych władców, np. Gustawa IV Adolfa, Napoleona I, czy Wilhelma II lub Edwarda VIII). Wymuszonej abdykacji nigdy nie podpisali np. cesarz Austrii i król Węgier Karol I, król Grecji Konstantyn II, car Bułgarii Symeon II, król Włoch Humbert II, którzy nadal uważali się za prawowitych monarchów.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

czas. abdykować, zrzekać się, wyrzekać się
abdicar del corona - zrzec się korony
abdicar del throno - zrzec się tronu
Napoleon abdicava in 1814 - Napoleon abdykował w 1814 roku
abdicar del hereditage - zrzec się dziedzictwa
Synonimy: ceder; renunciar; resignar; dimitter

rezygnować z urzędu, abdykować, zrzekać się

vt zrzekać się (zrzec się perf ) +gen ...we would be abdicating our responsibility to the local community. vi abdykować (abdykować perf ) abdication (of right ) zrzeczenie się nt , wyrzeczenie się nt (of responsibility ) zrzeczenie się nt ...an abdication of political responsibility. (monarch's ) abdykacja f

abdykować; zrzekać się; rezygnować