Abdication occurs when a monarch, such as a King, Queen, Emperor, or Empress renounces their office.

Die Abdikation (von lat.: abdicare = sich lossagen), auch Abdankung oder Renunziation genannt, ist der förmliche Verzicht auf ein öffentliches Amt durch den Inhaber, insbesondere der Thronverzicht eines Monarchen. Auch ein Thronprätendent kann in Hinblick auf seinen Thronanspruch abdanken, doch spricht man in diesem Fall eher von Verzicht.

Abdication (du latin abdicatio, renier, renoncer; ab de, et dicare, déclarer, proclamer comme n'appartenant pas à quelqu'un), l'acte selon lequel une personne renonce et cède d'elle même sa fonction avant l'expiration du temps correspondant à l'exercice de ses fonctions. Dans le droit romain, on appliquait le terme spécialement pour dépourvoir un membre d'une famille, comme déshériter un enfant, mais plus récemment, ce mot s'utilise rarement sauf dans le sens de renoncer au pouvoir suprême d'un état. Un terme similaire pour un élu ou un fonctionnaire serait renonciation.

Abdikation (av lat. ab-, "av", och dicare, "förkunna"), avsäga sitt ämbete, eller avsäga sig regeringsmakten eller tronen; när en regent avgår. Formellt görs en abdikation självmant, men ofta är den påtvingad av yttre omständigheter.

Abdykacja (z łac. abdicatio) to dobrowolne lub wymuszone przedwczesne zrzeczenie się przez panującego władzy i przysługujących mu z tego tytułu praw. Może być dobrowolna (np. cesarza Karola V, królowych Niderlandów Wilhelminy i Juliany) lub wymuszona przez okoliczności, uniemożliwiające dalsze skuteczne sprawowanie władzy (np. cara Mikołaja II i innych władców, np. Gustawa IV Adolfa, Napoleona I, czy Wilhelma II lub Edwarda VIII). Wymuszonej abdykacji nigdy nie podpisali np. cesarz Austrii i król Węgier Karol I, król Grecji Konstantyn II, car Bułgarii Symeon II, król Włoch Humbert II, którzy nadal uważali się za prawowitych monarchów.