Zeus (
Oudgrieks , genitivus ) is een figuur uit de
Griekse mythologie. Hij is de
oppergod, die heerste vanaf de berg
Olympus. Hij was een zoon van
Kronos (Lat.
Saturnus) en
Rheia, twee van de twaalf
Titanen, de machtige zonen en dochters van
Ouranos, de hemelgod. Kronos was de opvolger van Ouranos. Het equivalent van Zeus in de
Romeinse godsdienst is
Jupiter. De betekenis van zijn naam (
Indo-Europees *Djev = stralende, verwant met Latijn dies = dag) duidt op een verwantschap met de verering van het heldere uitspansel; Zeus’ meest wezenlijke functie is die van hemelgod. De natuur en al haar verschijnselen waren aan hem onderworpen. Hij slingerde de
bliksems, verzamelde de
wolken en dreef ze uiteen;
regen en
sneeuwval werden door hem veroorzaakt. Daarom golden allerlei hoge bergen als zijn verblijf: de
Ida op Kreta, de Lycaeus in Arcadië, maar de bekendste is de
Olympus in Thessalië. De
adelaar (oorspronkelijk symbool van de bliksem) was zijn heilige vogel, de
eik zijn heilige boom, zijn schild was de
aegis. Door bliksems,
donderslagen,
regenboog en de vlucht van
vogels gaf Zeus voortekenen aan de mens.
Zie meer op Wikipedia.org...