De zeppelin (genoemd naar graaf Ferdinand von Zeppelin) is een stijf, sigaarvormig luchtschip bestaande uit een lichtgewicht (aluminium) skelet met daarin zakken die zijn gevuld met een licht gas. Deze zakken, de zgn. draaggascellen werden in de meeste zeppelins gevuld met het uitermate lichte doch zeer brandbare waterstof. Het skelet is door een stoffen bekleding beschermd tegen weersinvloeden. Onder het skelet hangen een commandogondel en een aantal motoren voorzien van propellers waardoor het zich actief kan verplaatsen. Door deze motoren is een zeppelin veel minder afhankelijk van de wind dan een ballon. Aan de staart van de zeppelin bevinden zich de hoogte- en richtingroeren. De passagiersverblijven bevinden zich ofwel in een aparte gondel onder het midden van de romp of zijn gecombineerd met de commandogondel. In latere zeppelins bevonden de passagiersverblijven zich in het inwendige van de romp waardoor de zeppelin een betere stroomlijn kreeg. Het grote verschil tussen zeppelins (stijve luchtschepen) en slappe luchtschepen is dat de vorm van de romp door het skelet niet afhankelijk is van de gasdruk in de draagcellen. In de praktijk worden de slappe luchtschepen ook wel zeppelin genoemd.