The Oceanic Steam Navigation Company or White Star Line of Boston Packets, more commonly known as just White Star Line, was a highly prominent British shipping company, today most famous for its ill-fated vessel, the RMS Titanic, and the World War I loss of Titanic's sister ship Britannic. In 1934 the line merged with its chief rival, Cunard Line, which operated as a separate entity until 2005 and is now part of Carnival Corporation & PLC. As a lasting reminder of the White Star Line, modern Cunard ships use the term White Star Service to describe the impeccable level of customer care expected of the company.

White Star Line war der Name von zwei britischen Reedereien mit Sitz in Liverpool. Bekannt wurde vor allem die zweite, 1869 gegründete Gesellschaft, welche Liniendienste nach New York City, Australien und Neuseeland vertrieb. Mehrere ihrer Schiffe waren die größten ihrer Zeit, wie z.B. die Olympic und die Titanic.

La White Star Line était une compagnie maritime britannique, notamment co-propriétaire du Titanic.

White Star Line (på svenska även kallat Vita Stjärnlinjen) var ett rederi som ägde bland annat fartygen Britannic, Olympic och Titanic. Företaget startades av den brittiska affärsmannen John Pilkington och Henry Threlfall Wilson i Liverpool 1845. White Star Line slogs ihop med Cunard Line den 10 maj 1934, och 1947 köpte Cunard Line upp de sista delarna av White Star Line för att bli ensamma ägare av rederiet.

White Star Line była linią żeglugową obsługującą najpierw szlak australijski, a następnie północnoatlantycki. Jej początek sięga roku 1845, kiedy powstała firma White Star Line of Boston Packets. 18 stycznia 1868 została odkupiona i jednocześnie uratowana od bankructwa przez Thomasa Ismaya za 1000 funtów szterlingów. Ismay rozpoczął ścisłą współpracę ze stocznią Harland and Wolff w Belfaście. Stocznia ta wybudowała ogromną większość statków dla White Star Line.