Wet van Snellius

De Wet van Snellius (of brekingswet), genoemd naar de Nederlandse wis- en sterrenkundige Willebrord Snel van Royen, is een natuurwet uit de optica die aangeeft hoe lichtstralen gebroken worden op de overgang van het ene medium naar het andere bijvoorbeeld lucht en glas of andere stoffen met verschillende dichtheid. De wet van Snelllius geeft daarmee een definitie voor de brekingsindex n. Deze wet is een gevolg van het principe van Fermat, die stelt dat het licht de snelste weg tussen twee punten kiest. Het scheidingsoppervlak tussen twee media waarvan de brekingsindex verschillend is, noemt men een diopter.
Zie meer op Wikipedia.org...