Walijczycy (
ang.: Welsh (people),
wal.: Cymry) to
naród celtycki zamieszkujący głównie
Walię (2,6 mln),
Anglię i
USA (1,7 mln). Początki narodu walijskiego związane są z wyodrębnieniem języka walijskiego w
VII w. oraz ustaleniem granicy między celtycką Walią (Cymru) i
anglosaską Mercją (tzw. Offa's Dyke) w
VIII w. Od
XII w. nasiliła się kolonizacja angielska w Walii, a w 1301 bezpośrednio podporządkowano ją Anglii. W 1533-1542 zakazano oficjalnego używania języka walijskiego, jednak
reformacja przyczyniła się do rozwoju tego języka (walijskie tłumaczenie
Biblii w 1588). Nowe protestanckie ruchy religijne w
XVIII w. (głównie
metodyzm) były kolejnym źródłem odrodzenia języka. Dopiero uprzemysłowienie południowej Walii w
XIX w. zapoczątkowało proces szybkiego wypierania języka walijskiego przez angielski oraz zanik ludowej kultury. Obecnie po wiekach angielskiej dominacji odradza się
kultura oraz
tożsamość narodowa: w 1997 nadano Walii autonomię i utworzono parlament Walii. Renesans przeżywa również
język ojczysty walijski: mówi nim 20,5% ludności, głównie w zachodniej i północnej Walii.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
(เวลช'เมิน,เวลชฺ-) n. ชาวเวลส์ pl. Welshmen คำที่มีความหมายเหมือนกัน: Welchman
['Welshmën] n. banor i Uellsit
• Welsh [welsh, welç] n.,adj. -n 1. the Welsh populli i Uellsit. 2. gjuha e Uellsit /-adj. i Uellsit
• welsh [welsh] vt. zhrg 1. iki pa paguar. 2. bëj bisht, nuk e mbaj fjalën, shkel premtimin. • welsh on shkel marrëveshjen