Vokal (der)
sesli harf, ünlü
{
vowel
}
vokal
sesle ilgili, ses, sözlü, vokal,...
{
vocal
}
konuşma, konuşulan, konuşan
{
spoken
}
oral yolla, ağızdan, ağız, sözlü, oral
{
oral
}
Şarkıcı
Şarkıcı, sesini şarkı söylemek veya diğer
enstrümanların da yer aldığı bir
müzik eserine eşlik etmek için kullanan müzisyen. Şarkıcı terimi daha çok belli bir melodiyi söyleyen müzisyenler için kullanılırken vokalist terimi, insana özgü ancak melodik olmayan diğer
sesleri de kompozisyon içinde kullanan müzisyenler için dile getirilir.
Daha fazlası için Wikipedia.org adresine gidin…
vokal (I)
isim Fransızca vocal
1 . Sesle ilgili.
2 . müzik İyi işlenmiş, düzenlenmiş ses.
Birleşik Sözler
vokal müzik
vokal (II)
isim, gramer Almanca Vokal
Ünlü.
Birleşik Sözler
vokal uyumu
Vokal
m phon. sesli; sadali hart; vokal, vuayel. säit; ünlü; zum ^ werden (Konsonant) ling. vuayellesmek, sesliles-mek -harmonie/: Gesetz der (türk.) ^ ahenk kaidesi; sesli (od. ünlü) uyumu 2isch vuayelli, sadali, sesli -ise / mus. vokaliz Sisieren l. vuayellestirmek, seslilestirmek, ün-lülestirmek 2. (Konsonanten in der ar. Schrift) harekele-mek -isierungs.zelchen n (in der ar. Schrift) hareke -mu-sik/ses müzi^i; vokalmüzik -quintett n mus. ses kuinteti
Vokal
[der] ünlü, sesli harf