Studiował w Neapolu u Zingarellego, działał początkowo jako kompozytor instrumentalny i kościelny, lecz sukcesy jego pierwszych oper skierowały go na drogę muzyki scenicznej. W roku 1829 napisał dla teatru „La Scala” operę „La straniera”, w roku 1831 operę „Norma”, która jest w jego twórczości dziełem zwrotnym w kierunku starannego opracowania partii orkiestralnej i pogłębienia charakterystyki dramatycznej. W roku 1833 przeniósł się do Paryża, gdzie skomponował swą ostatnią operę „I Puritani” (1835).