The Victorian era of British history was the period of Queen Victoria's reign from 20 June 1837 until her death on 22 January 1901. It was a long period of peace, prosperity, refined sensibilities and national self-confidence for Britain. Some scholars date the beginning of the period in terms of sensibilities and political concerns to the passage of the Reform Act 1832.

Als Viktorianisches Zeitalter (auch Viktorianische Epoche, Viktorianische Ära) wird in der britischen Geschichte meist der lange Zeitabschnitt der Regierung Königin Victorias von 1837 bis 1901 bezeichnet. Einige Historiker versuchten, einen davon abweichenden Zeitabschnitt mit bestimmten Merkmalen des „Viktorianismus“ zu definieren, die Vorschläge dabei gehen jedoch weit auseinander. Während des Viktorianischen Zeitalters florierte Großbritanniens Wirtschaft. Das lag vor allem daran, dass die industrielle Revolution nun auch im Bergbau und Maschinenwesen ihre Folgen zeigte und Großbritannien lange Zeit einen technologischen Vorsprung sicherte. Vor allem der Ausbau des Eisenbahnnetzes hatte weitreichende Auswirkungen. Vom zunehmenden Wohlstand profitierte eine religiöse und moralisch gewissenhafte Mittelschicht.

L'époque victorienne au Royaume-Uni marque l'apogée de la révolution industrielle britannique ainsi que celle de l'Empire britannique. Bien que l'époque victorienne désigne les années de règne de Victoria Ire du Royaume-Uni, de 1837 à 1901, les historiens fixent généralement son début au Reform Act 1832. L'époque victorienne est précédée par celle de la régence anglaise et suivie par l'époque édouardienne.

Viktoriansk tid i Storbritannien var den brittiska industriella revolutionens höjdpunkt och den tid då det brittiska imperiet var på topp. Åren mellan 1837 och 1901, då Drottning Viktoria styrde räknas vanligtvis som denna tid, även om somliga historiker menar att det var reformlagen 1832 som verkligen kännetecknar övergången till en ny tidsperiod. Den viktorianska eran föregicks av den georgianska tiden och följdes av den edwardianska tiden.

Epoka wiktoriańska – okres w dziejach Wielkiej Brytanii pod panowaniem królowej Wiktorii Hanowerskiej. Królowa sprawowała rządy w latach 1837-1901. Był to jeden z najdłuższych nieprzerwanych okresów panowania jednego monarchy w nowożytnej historii. Wielka Brytania była wtedy u szczytu potęgi imperialnej, mówiło się, że nad Imperium Brytyjskim "słońce nigdy nie zachodzi". Dodatkowo były to czasy rewolucji technicznej, zwłaszcza w przemyśle. Wszystko to spowodowało, że w kraju panowała stabilizacja i rósł dobrobyt, a Wielka Brytania stała się największym mocarstwem światowym. Lokomotywa George Stephensona i maszyna parowa Jamesa Watta to symbole ówczesnej Wielkiej Brytanii. Oprócz dobrych stron, epoka wiktoriańska niosła też ze sobą pewne negatywy. Była to zwłaszcza rygorystyczna moralność, która np. nie dostrzegała wyzysku biedoty i nędzy dzieci. Dziś negatywnie ocenia się też gigantyczny brytyjski kolonializm, panoszący się wtedy na całym świecie. W niektórych dziedzinach tak długa stabilizacja przeistoczyła się w końcu w stagnację. W dziedzinie sztuki wiktorianizm oznaczał brak postępu, zadowalanie się tą samą, stabilną i solidną, ale niewyszukaną twórczością. Za to literatura piękna rozkwitała. Ducha tej epoki oddają m.in. utwory Dickensa, sióstr Brontë, Kiplinga, Henry'ego Jamesa, Conrada, Shawa, a z twórczości popularnej opowiadania o Sherlocku Holmesie Conan Doyle'a.