The Appian Way (Latin and Italian: Via Appia) was one of the earliest and strategically most important Roman roads of the ancient republic. It connected Rome to Brindisi, Apulia, in southeast Italy. Its importance is indicated by its common name, recorded by Statius:

Appia teritur regina longarum viarum

"the Appian way is the queen of the long roads"

Die Via Appia (Appische Straße) war die wichtigste Konsularstraße (nach dem erbauenden Konsul benannt) des römischen Reichs. Heute ist die Via Appia als Staatsstraße 7 (SS7) ein wichtiger Teil des italienischen Fernstraßennetzes und hat zum großen Teil den gleichen Streckenverlauf wie die antike Straße. Sie führt über eine Länge von ca. 540 km von Rom nach Brindisi.

La voie Appienne (Via Appia) est une voie romaine. C’est la première route à avoir été pavée. Construite par le censeur Appius Claudius Caecus en 312 av. J.-C. elle joignait alors Rome à Capoue, puis fut allongée pour rejoindre Brindes (Brundisium).

Via Appia ("Appiska vägen"), idag benämnd Via Appia Antica för att skilja den från den moderna Via Appia Nuova, var den viktigaste tillfartsvägen till Rom söderifrån.

Via Appia włśc. Via Appia Antica - Droga Appijska, najstarsza droga rzymska, zwana przez Rzymian regina viarum czyli królową dróg. Rozpoczyna się w Rzymie przy Circo Massimo i biegnie (obecnie z przerwami) na południe aż w okolice Kapui pod Neapolem, gdzie skręca na wschód i ciągnie się aż do miasta Brindisi na wybrzeżu Adriatyku, łącząc się tam z Via Adriatica. Na przedmieściach Rzymu droga przebiega przez Parco dell'Appia Antica, w którym zlokalizowane są ruiny starożytnych willi, a także rzymskie katakumby.