Walhalla (van het oud-IJslands Valhöll) betekent letterlijk Zaal (höll, halla) voor de Gevallenen (val, wal). In de
Noordse mythologie was het Walhalla een speciale
hemel, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd. Voor de
Vikingen was het sneuvelen in de strijd de hoogste eer die een man kon halen; de angst om een natuurlijke dood te sterven was zo groot dat veel mannen zich op het sterfbed lieten doorboren met speren.
Zie meer op Wikipedia.org...