Uranus ( or ; Ancient Greek , Ouranos meaning "sky" or "heaven") was the primal Greek god personifying the sky. His equivalent in Roman mythology was Caelus. In Ancient Greek literature, Uranus or Father Sky was the son and husband of Gaia, Mother Earth. According to Hesiod's Theogony, Uranus was conceived by Gaia alone, but other sources cite Aether as his father. Uranus and Gaia were the parents of the first generation of Titans, and the ancestors of most of the Greek gods, but no cult addressed directly to Uranus survived into Classical times, and Uranus does not appear among the usual themes of Greek painted pottery. Elemental Earth, Sky and Styx might be joined, however, in a solemn invocation in Homeric epic.

Uranos (, Ouranos; latein Uranus, Coelus oder Caelum, Himmelsgewölbe) stellt in der griechischen Mythologie den Himmel in Göttergestalt dar und herrscht in der ersten Generation über die Welt.

Apollod.1,1,1: Οὐρανὸς πρῶτος τοῦ παντὸς ἐδυνάστευσε κόσμου.

Dans la mythologie grecque, Ouranos (en grec ancien  / Ouranós, « ciel étoilé, firmament ») est une divinité.

Uranos var i den grekiska mytologin en himmelsgud och alla andra gudars förfader. Han var son och make till Gaia och fader till titanerna.

Uranos (gr.  - "niebo")

Uranos jest uznawany za pierwszego boga starożytnej Grecji. Nie chcąc by jego dzieci pozbawiły go tronu zaczął je zjadać. W dzisiejszych czasach coraz więcej historyków wysuwa jednak tezę, że tak naprawdę Gaja była pierwszą władczynią Całego Chaosu, co mogłoby się kłócić z tym mitem. W mitologii greckiej pradawny bóg nieba, a właściwie personifikacja tego bytu. Pierwszy władca świata i jedno z najstarszych bóstw. Bez udziału innej istoty poczęła go i urodziła Gaja (Ziemia), która stała się jego małżonką. Wspólnie spłodzili kolejne pokolenia bogów. Z ich związku na świat przyszli kolejno:

• Hekatonchejrowie czyli Sturęcy:

  Briareos

  Gyges (Gyes)

  Kottos

• Kiklopowie czyli Cyklopi:

  Arges

  Steropes

  Brontes

• Tytani, w tym Tytanidy:

  Okeanos

  Kojos

  Hyperion

  Krios

  Japetos

  Kronos

  Tethys

  Rea

  Temida

  Mnemosyne

  Febe

  Thea

Uranos, lękając się siły oraz potęgi Sturękich i Cyklopów, strąca ich wszystkich do Tartaru. Gaja, nie chcąc dopuścić do tego, by Tytani również zostali tam zesłani, wraz z nimi organizuje spisek przeciwko Uranosowi. Gdy ten zesłał nocną porę, by zaznać miłości z Ziemią, wszyscy jego synowie i córki rzucili się na niego, natomiast najmłodszy z nich, Kronos, odciął ojcu genitalia. W buncie tym nie wziął udziału najstarszy z Tytanów, Okeanos. Odcięte genitalia leciały przez lądy, aż wpadły do morza. Z wsiąkających w ziemię większych kropel krwi powstały boginie zemsty Erynie, natomiast krople nasienia dały życie nimfom opiekującym się jesionami (nimfy "Jesionowe"- meliady), później Gaja urodziła także, dzięki temu nasieniu, potężne plemię Gigantów. Krew która spadła do morza i połączyła się z morską pianą stworzyła Afrodytę. Uranos stracił władzę nad światem i od tej pory nie może już panować nad Gają, być może jest to symboliczne oddzielenie Nieba od Ziemi. Uranos jako bóstwo usuwa się w cień. Jego miejsce zajmuje najmłodszy syn i główny uczestnik buntu, Kronos. Uranos pojawia się jeszcze w mitologii: pogodzony ze swą małżonką Gają pomaga córce, Tytance Rei, urodzić i wychować jej najmłodsze dziecko, Zeusa, przyszłego króla bogów. Gdy ten zdobywa już władze, Uranos wraz z Ziemią przepowiadają mu, jakiego potomostwa może się spodziewać z obcowania ze swą pierwszą małżonką, Metis. Mianowicie najpierw urodzi mu ona silną boginię, a później potężnego boga, który pokona własnego ojca. Dzięki tej przepowiedni Zeus zapobiega takiemu rozwiązaniu. W mitologii rzymskiej odpowiednikiem Uranosa był Coelus.