Została założona w 1978 jako koalicja wyborcza ugrupowań centrowych i prawicy niegaullistowskiej o profilu chrześcijańsko-demokratycznym. Na jej czele stanął Valéry Giscard d'Estaing, wybrany w 1974 prezydentem Francji.

W latach 90. UDF uczestniczyła w rządach Édouarda Balladura i Alaina Juppé. Politycznie stała się zwolennikiem europejskiego federalizmu, popierając wprowadzenie jakiejś formy "Stanów Zjednoczonych Europy". Poglądy społeczne jej działaczy także pozostawały zróżnicowane, od postępowych, do zdecydowanie zachowawczych. Ekonomicznie prezentowała szeroką gamę poglądów, od lewicowych, do silnie liberalnych - różnice te doprowadziły 16 maja 1998 do odejścia z niej Demokracji Liberalnej Alaina Madelina, łączącej zwolenników leseferyzmu. W tym samym roku na czele ugrupowania stanął François Bayrou, jak również doszło do reorganizacji partii, którą przekształcono w jednolitą Nową UDF (Nouvelle UDF). Współpracujące z nią Partia Ludowa na rzecz Demokracji Francuskiej (PPDF) i Partia Radykalna (RAD) uzyskały status autonomicznych ugrupowań stowarzyszonych.