W 1506 został księdzem katolickim, od 1518 był kaznodzieją w Zurychu. W 1519 odrzucił niektóre elementy katolicyzmu a w 1523 wystąpił z Kościoła i rozpoczął organizację wspólnoty protestanckiej w Zurychu. W 1524 zanegował dogmat o rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii. W kazaniach nawoływał do zniesienia mszy świętej, usunięcia z kościołów ołtarzy i obrazów, uznania Pisma Świętego za jedyne źródło wiary, a także postulował wprowadzenie języka narodowego do liturgii oraz sekularyzację majątków zakonnych, których bogactwa miały być przeznaczone na pomoc biednym i rozwój szkolnictwa. Największych zwolenników znalazł w Bazylei, Bernie i Zurychu.