The Turkic languages constitute a language family of at least thirty-five languages, spoken by Turkic peoples across a vast area from Eastern Europe and the Mediterranean to Siberia and Western China, and are considered to be part of the proposed Altaic language family.

Die Turksprachen – auch türkische Sprachen oder Türksprachen – bilden eine in Eurasien weit verbreitete Sprachfamilie von rund 40 relativ eng verwandten Sprachen mit etwa 150 Mio. muttersprachlichen Sprechern (bis zu 180 Mio. mit Zweitsprechern). Sie gliedern sich in eine südwestliche (oghusische), südöstliche (uigurische), westliche (kiptschakische) und nordöstliche (sibirische) Gruppe, außerdem in die Zweige Arghu und Bolgar-Türkisch.

Le groupe des langues turques (ou langues turquiques pour distinguer la famille des langues du turc moderne] appartient à la famille des langues altaïques. Il comprend une trentaine de langues réparties dans une vaste région allant de l'Europe de l'est à la Sibérie et à l'ouest de la Chine. On estime que 200 millions de personnes pratiquent une langue turque comme langue maternelle, et plusieurs dizaines de millions supplémentaires comme seconde langue.

Turkspråk, eller turkiska språk, är en språkfamilj inom språkgruppen altaiska språk som talas totalt av cirka 150 miljoner människor. Folkgrupper som talar turkiska språk kallas för turkspråkiga folk eller turkfolk. Typiskt för turkspråk är agglutination, vokalharmoni, användandet av postpositioner, ordföljden subjekt–objekt–predikat samt avsaknaden av genus.

Języki tureckie albo turkijskie - najliczniejsza podrodzina języków ałtajskich, obejmująca około 140 mln mówiących. Zamieszkują oni obszar Azji Mniejszej (Turcja), Zakaukazia (Azerbejdżan), Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Rosja i Chiny) i Syberii (Jakucja), a także Europy Wschodniej (Czuwaszja). Dzielą się na cztery grupy: ujgursko-oguzyjską, kipczacką, karłucką i oguzyjską. Oddzielnie klasyfikowane są języki czuwaski i jakucki.