Samochód Trabant był rozwinięciem i kolejną wersją taniego i małego samochodu osobowego P-70 Zwickau, produkowanego w tych zakładach od 1955 r. W tym właśnie samochodzie po raz pierwszy zastosowano karoserię z tworzywa sztucznego Duroplast (a poza tym inne rozwiązania techniczne, kontynuowane w następnych modelach: dwusuwowy małolitrażowy silnik, duże szyby, stosunkowo pojemne wnętrze, itp.). Kolejną wersją tego modelu był samochód P-50, który w 1957 r. nazwano trabantem (dla uczczenia wystrzelenia w ZSRR sputnika - niem. trabant). Po wersji P-50, w latach 1957-1989 produkowano jeszcze modele oznaczane jako P-600 i P-601. Model P-600 był jedynie rozwinięciem technicznym modelu P-50 (silnik o pojemności 600 cm³), natomiast wprowadzony w 1964 roku model 601 był bardziej przełomowy. Wprowadzony nową stylizację nadwozia (wzorowaną na samochodach produkowanych w USA), oraz później kolejne, ważne zmiany takie jak: Instalacja elektryczna o napięciu 12V, tylne zawieszenie oparte na sprężynach i poprzecznych wahaczach, Przekonstruowana pompa hamulcowa, elektroniczny zapłon bezobsługowy, nowej konstrukcji felgi, ogrzewana tylna szyba, światło przeciwmgłowe i wsteczne, zagłówki siedzeń przednich oraz bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa. W latach 1990 - 1991 produkowano ostatnią wersję trabanta - model 1.1. Był on wyposażony w czterosuwowy silnik od Volkswagena Polo - stąd ich popularna nazwa Trampolo (lub Trapolo). W sumie wszystkich modeli Trabanta wyprodukowano w Zwickau w liczbie 3 051 485 samochodów.