The Tibet Autonomous Region (TAR), Tibet or Xizang for short, also called the Xizang Autonomous Region (; ) is a province-level autonomous region of the People's Republic of China (PRC). It was created in 1965 on the basis of an administrative region which had been incorporated into the PRC in 1951.

Das Autonome Gebiet Tibet ist eine autonome Region der Volksrepublik China. In der Region leben neben den Tibetern Angehörige der verschiedensten Volksgruppen der Volksrepublik. Tibeter leben wiederum auch in einigen Provinzen Westchinas.

La Région autonome du Tibet (tibétain : བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་; Wylie : Bod-rang-skyong-ljongs ; ) est l'une des cinq régions autonomes de la République populaire de Chine située au sud-ouest, dont la capitale est Lhassa. Il contient approximativement le Ü-Tsang et la moitié ouest du Kham, deux des trois provinces avec l'Amdo du Tibet historique. Ses bords coïncident à peu près avec la région qui était indépendante de facto entre les deux guerres mondiales, et qui fut administrée par le gouvernement tibétain de 1918 à 1959.

Den här artikeln handlar om det historiska landet Tibet. För den autonoma regionen Tibet, som är en del av Kina, se Tibet (autonom region i Kina) Tibet, (tibetanska བོད་, Phö), är en region och en historisk stat i Centralasien. Tibet är sedan början av 1950-talet ockuperat av Kina, och de forna tibetanska områdena är idag indelade i den autonoma regionen Tibet, Qinghai och delar av provinserna Sichuan, Yunnan, Gansu och Xinjiang. Den centrala tibetanska administrationen, en exilregering ledd av Dalai lama, verkar från norra Indien för ett fritt, eller åtminstone i högre grad än idag självstyrande, Tibet.

Używane na potrzeby chińskiej administracji określenie Tybetański Region Autonomiczny (tybet.: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་, Bod-rang-skyong-ljongs; chiń.: 西藏自治区; pinyin: Xīzàng Zìzhìqū) określa chińską strefę administracyjną Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Lhasie. Powstała w 1965 roku w wyniku napaści zbrojnej wojsk chińskich i zaboru w 1949 roku Tybetu. Strefa obejmuje jednak jedynie 1,2 z 2,5 mln km², które zajmuje historyczny Tybet. Ze względu na nieprzystosowanie chińczyków do warunków panujących w Tybecie popularnie nazywany jest przez samych chińczyków "Krajem Bolących Głów", nazwa pochodzi od objawów choroby wysokościowej dotykającej nieprzystosowanych do warunków lokalnych chińczyków.