Temple in Jerusalem
Temple de Jérusalem
Israelitischer Tempel
Die
Israeliten besaßen nach dem Verständnis der
Bibel bzw. der
deuteronomistischen Schule, jeweils nur einen einzigen legitimen
Tempel, zuerst das Zeltheiligtum, welches das Volk seit der Gotteserscheinung am
Sinai begleitet hatte und seinen Sitz später in
Hebron, dann in
Schilo fand, später den berühmten Tempel zu
Jerusalem, ihr Nationalheiligtum. Daneben erwähnt die Schrift aber auch die sogenannten „Höhen“, vermutlich Heiligtümer auf Hügeln, die in der Bibel als nicht legitim beschrieben und häufig kritisiert werden. Sie entstammten offenbar dem landläufigen Kult der
Kanaaniter, und wurden zum Teil in die
JHWH-Verehrung des Volkes Israel mit einbezogen. Im
Nordreich Israel existierten daneben noch andere Heiligtümer. Der erste König des Nordreichs Israel,
Jerobeam I., gründete Heiligtümer in
Bethel und Dan mit Goldenen Kälbern, die vielleicht mehr Sitz Gottes als selbst Darstellungen Gottes waren. Die deuteronomistischen Geschichtsschreiber verurteilten diese mit Jerusalem konkurrierenden Heiligtümer, die unter Jerobeams Nachfolgern, den
Omriden, als illegitim und Abfall von Gottes Geboten. Die Omriden-Dynastie führte auch noch andere Heiligtümer, vor allem die des
Baal, etwa in ihrer Hauptstadt Samaria, ein. König
Josia beendete später den Höhenkult und den Polytheismus. Zur Zeit der babylonischen Gefangenschaft etablierte sich bei den
Samaritanern das Heiligtum auf dem Berg
Garizim bei
Sichem als Ersatz für den zerstörten Tempel.
Mehr unter Wikipedia.org...
Swiatynia Jerozolimska
Świątynia Jerozolimska (
hebr. בית המקדש Bejt HaMikdasz) – główna świątynia
judaizmu stojąca niegdyś w Jerozolimie. Powstała w latach
966-959 p.n.e. za czasów
króla Salomona, który podobno wzniósł ją w ciągu 7 lat na miejscu wskazanym uprzednio przez króla
Dawida, na
wzgórzu Moria ("święta skała") w północno-wschodniej części
Jerozolimy, na którym
Abraham miał złożyć w ofierze na żądanie Boga
JHWH swego syna
Izaaka. Do Świątyni, otoczonej kilkoma dziedzińcami, przylegał od południa zespół pałacowy. Pierwsza Świątynia została zniszczona przez wojska babilońskiego króla
Nabuchodonozora II w 586 roku p.n.e. Świątynia była miejscem wysławiania Boga
JHWH i składania Mu ofiar. Wewnątrz świątyni znajdowała się
Arka Przymierza (
hebr. aron berit), czyli obficie pozłacana skrzynia drewniana, na ktorej wierzchu znajdowały się złote
Cheruby (
aniołowie), zakrywający arkę skrzydłami. Była zbudowana na pustyni przez
Mojżesza (ok. 1500 p.n.e.) na polecenie Boga, który podał dokładny sposób jej zbudowania. W "Arce Przymierza" przechowywano kamienne tablice z tekstem
Dekalogu, które
Mojżesz otrzymał od Boga na górze
Synaj (Horeb). Przed umieszczeniem Arki w Świątyni Jerozolimskiej znajdowały się w niej jeszcze inne przedmioty (laska
Aarona i naczynie z
manną). Arka stała w specjalnym pomieszczeniu, zwanym Miejscem Najświętszym ("Święte Świętych"), które było odseparowane od reszty świątyni specjalną zasłoną, za którą nie wolno było nikomu wchodzić, oprócz arcykapłana o ściśle określonych porach roku. Aktualnie Arka Przymierza uznawana jest za zaginioną - nie ma żadnych realnych dowodów na to aby była ona przechowywana gdziekolwiek na Ziemi. Raz w roku każdy żydowski mężczyzna miał obowiązek wyruszyć do Świątyni Jerozolimskiej w celu złożenia ofiary (niejednokrotnie zabierał ze sobą całą rodzinę).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Tempio di Gerusalemme